Abe je danas jedan od najuglednijih japanskih književnika, poznat pre svega po svojim dramama i romanima koji ne spadaju u SF žanr. Većina ovih dela ima, međutim, u manjoj ili većoj meri SF elemente.

Abernati je prvu SF priču objavio 1943, da bi do 1957. publikovao ukupno trideset dve storije u gotovo svim vodećim američkim SF glasilima, ponajviše u časopisu Planet Stories.

Kada je 1977. počeo da piše epizode radio-serijala Autostoperski vodič kroz Galaksiju, Daglas Adams verovatno nije ni slutio da time udara temelje jednog izuzetnog SF fenomena koji će za sasvim kratko vreme steći gotovo kultne razmere…

Adlard je na spisateljskoj sceni debitovao kao SciF autor, objavivši trilogiju „Tcyti” („Tgrad”), koja predstavlja neuiobičajenu spregu utopije i antiutopije. Proza britanskog autora je složena, sa obiljem referenci i izvan SF područja. Pored ove trilogije Adlard je publikovao još samo jednu SF priču.

lako ima samo jednu objavljenu zbirku SciFi priča, Ajzenberg je ipak srazmerno značajna figura američke SciFi scene. Prisutan u periodici od početka šezdesetih godina, on se istakao izvrsnom serijom storija o profesoru Emetu Dakvortu, znamenitom naučniku čiji svaki izum, iako revolucionaran, donosi više štete nego koristi.

Ajzenstinova tvori u svojim delima osobeni amalgam epske i naučne fantastike. Opšti milje zbivanja predstavlja uglavnom arhetipski kontekst epske fantastike, ali tamo gde u ovom žanru dejstvuje magija i natprirodno, Ajzenstinova uvodi SciFi motivacijske sisteme, prebacivši tako težište dela na naučnu fantastiku

Američki ljubitelj naučne fantastike. Rođen 1916. Živa legenda američkog SciFi žanra, uz koji je još od početka tridesetih godina, od kada neumorno sakuplja svaki artefakt i podatak na koji može da naiđe. Sakupio je nesumnjivo najveću pojedinačnu zbirku predmeta vezanih za naučnu fantastiku u širokom rasponu od knjiga, časopisa i filmova, pa do sitnica kao što su razne maske sa godišnjih SciFi konvencija.

lako je znatno poznatiji po ostalom delu svog spisateljskog opusa, a pre svega po knjizi “Žena koja je to učinila “(1895), Alen je ipak ostavio srazmerno značajnog traga i u istoriji naučne fantastike. Ne samo što se pokazao kao žestok kritičar licemerja viktorijanskog razdoblja iz perspektive došljaka iz 25. veka (Britanski varvari), nego je i odvažno uvodio u SciFi žanr čitav niz novih, tada prilično bizarnih tema: evoluciju, antropologiju, bakteriologiju a nije mu bio stran ni već u to vreme veoma popularan motiv hronomocije.

Autor teorije rešavanja pronalazačkih zadataka (TRIZ) i algoritma rešavanja pronalazačkih zadataka (ARIZ), Altov se na žanrovskoj sceni pojavio 1957, da bi glavno razdoblje njegovog stvaralaštva palo u šezdesete godine. Prvenstveno pripovedač, on je objavio samo dva romana Balada o zvezdama i Treći milenijum dok su mu ostala SF dela zbirke priča.

Pseudonim zapadnonemačkog pisca Kristijana Majera.
Jedan od vodećih savremenih zapadnonemačkih pisaca, Karl Ameri je od sredine sedamdesetih godina počeo da se pojavljuje i na naučnofantastičnoj sceni, objavljujući dela koja su uveliko nadmašala prošek lokalne žanrovske produkcije.

Prisutan na Sci Fi sceni od 1984, Anđelković je pažnju žanrovske publike privukao nizom valjanih priča u širokom mo tivskom rasponu. Pišući izvan žanrovskih šablona, Anđelković gradi uverljive Sci Fi vizije neretko zasnovane na orginalnim jezičkim rešenjima. Jedna od osobenosti njegovog Sci Fi prosedea jeste parodijski ili ironijski pomak koji se ostvaruje efektnim oneobičavanjima.

Anderson je književni ugled stekao prvenstveno kao pesnik, a njegova dva SF romana odlikuju se originalnim parodijskim i alegorijskim pomacima. Zanimljivo je da je “Dete leptir” prvi deo jedne trilogije čija su dva nastavka potekla iz pera drugih autora (M. Karlenda i T. E. Votersa).

Anderson spada u red izuzetno plodnih Sci Fi autora čiji se opus sasvim približio brojci od sto naslova. Prvu priču objavio je 1947, a od početka pedesetih godina publikuje u prošeku bezmalo po tri nove knjige svake sezone! Ovaj prekomerni kvantitet nužno je, međutim, ostavio izvesnog traga na kvalitet Andersonovog Sci Fi kazivanja, lako se njegova proza nesumnjivo odlikuje valjanim žanrovskim i književnim svojstvima

Jedna od najistaknutijih figura savremene francuske naučno fantastične scene, Andrevon je prvu priču objavio 1968, da bi potom često bio prisutan na stranicama francuskog SciFi časopisa Fiction ne samo kao pisac, nego i kao kritičar, odnosno ilustrator.

Asimov je jedan od najznačajnijih američkih pisaca naučne fantastike.
Autor je neverovatnog opusa od gotovo četiri stotine knjiga, od čega približno jedna devetina otpada na Sci Fi žanr, dok su ostalo uglavnom dela naučnopopularnog karaktera.
Ciklus Zadudžbina ( Foundation ) proglašen je za najbolju naučno fantastičnu seriju svih vremena!

Asprin je pisac mlađe generacije koji još traga za svojim autentičnim SciFi iskazom. Najuverljiviji je zasad onda kada gradi antiutopijske svetove u tradiciji jednog Pola Andersona, premda još ni izdaleka nije umešan u građenju likova kao autor na koga se ugleda. Asprinovo najuspelije delo jeste serija Skivi i Aahz koju obrazuju romani Još jedan zgodan mit, Hit ili mit i Mitujuće osobe.

Aktivan na naučno fantastičnoj sceni od 1972. do 1980, Atli je objavio četrdesetak priča i novela, koje još nisu sakupljene u zbirku.
Autor srazmerno širokog tematskog repertoara, on je gradio svoj prosede pod manje ili više očiglednim uticajem Bredberija, Silverberga i Farmera, stvarajući često u saradnji sa Hauardom Voldropom i Lajzom Tati i objavljujući ponajviše u časopisu Galaxy.